تعریف بیمه

تعریف بیمه

 

بیمه

صنعت بیمه و فعالیت‌های این بازار هم به عنوان ابزار انتقال ریسک و پرداخت خسارت و هم به عنوان یک سرمایه‌گذار نهادی از راه بسیج پس‌انداز ملی، مدیریت کارای ریسک و به تبع آن تشویق انباشت سرمایه‌های جدید، افزایش ثبات مالی، تسهیل تجارت و بازرگانی، کمک به کاهش و یا تخفیف زیان و کمک به ارتقاء تخصیص بهینه و کارای سرمایه داخلی بر رشد اقتصادی تأثیرگذار است (اسکیپر، ۱۹۹۷).

در این میان توسعه بیمه‌های زندگی درصنعت بیمه نقش پایدار و فزاینده‌تری ایفا می‌کند. ارتباط بین صنعت بیمه و رشد اقتصادی در هر کشور با نقش این صنعت در بازارهای مالی آن کشور ارتباط مستقیم دارد، این ارتباط با افزایش سهم بیمه‌های زندگی از کل صنعت بیمه تقویت می‌شود. عمق و کارایی بخش مالی هر اقتصادی نشان دهنده‌ی تخصیص بهینه منابع در آن اقتصاد است. تعمیق مالی از طریق ایجاد فرصت‌های بیشتر برای پس‌انداز، سرمایه‌گذاری و استقراض، تسریع در رشد اقتصادی را به دنبال می‌آورد. کارایی مالی نیز معیار و شاخص هزینه اثربخشی فعالیت فعالان اقتصادی در هر کشور است. تعمیق و کارایی بیش‌تر بخش مالی به مفهوم سطح فزاینده‌ی واسطه گری مالی، سرمایه‌گذاری و تخصیص کارای منابع است(صادقی شاهدانی، ۱۳۹۱).

مکانیسم اثرگذاری صنعت بیمه و بالاخص بیمه‌های زندگی بر رشد تولید ملی نیز از طریق کمک به کارایی و تعمیق بخش مالی قابل ردیابی است. عملکرد صنعت بیمه نیز به نوبه خود از شرایط کلان اقتصادی و به ویژه رشد اقتصادی متأثر می‌شود. در اغلب مطالعات بیمه‌ایی به ویژه بیمه‌های زندگی، از درآمد سرانه به عنوان یکی از مهمترین عوامل تعیین کننده‌ی تقاضا یاد می‌شود(صفرزاده و جعفری، ۱۳۹۲).

با توجه به کمبود منابع اطلاعاتی مناسب، اعتبار تحلیل‌های اقتصاد سنجی نیز در این مطالعات اندک و ضعیف می‌باشد. این در حالی است که اهمیت رابطه بیمه و رشد اقتصادی با توجه به سهم فزاینده بخش بیمه در کل بخش مالی در اکثر کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته در حال افزایش می‌باشد. همچنین فعالیت بازار بیمه نه تنها به خودی خود، بلکه به عنوان مکملی برای سایر بخش‌های مالی (بخش بانکی و بازار سرمایه) ‌هم بر رشد اقتصادی اثرگذار است (کریمی، ۱۳۹۲).

تعریف بیمه

بیمه  عقدی است که طی آن خطر قریب‌الوقوعی که ممکن است برای دارائی ـ فعالیت یا جان فردی پیش آید را به شرکت بیمه منتقل می‌کند تا طی آن زیان مادی ناشی از خطر را جبران نماید (شاهدانی، ۱۲:۱۳۹۱).

در این فرآیند فردی که خطر را منتقل می‌کند بیمه‌گذار، یعنی شخصی حقیقی یا حقوقی است که با پرداخت حق بیمه، جان، مال یا مسوولیت خود یا دیگری را تحت پوشش بیمه قرار می‌دهد؛ و قبول‌کننده خطر را بیمه‌گر گویند. بیمه‌گذار وجهی را به بیمه‌گر می‌پردازد که حق بیمه و موضوعی که بابت آن عقد بیمه منعقد می‌گردد موضوع یا مورد بیمه می‌گویند. بیمه‌گر، بنا به ملاحظاتی تعهد می‌کند که زیان احتمالی یک بیمه‌گذار را در صورت وقوع یک حادثه در یک دوره زمانی خاص، جبران نماید و یا خدمات مشخصی را به وی ارائه دهد. بنابراین، بیمه یکی از روش‌های مقابله با ریسک است (شاهدانی، ۱۹:۱۳۹۱).

به موجب قانون بیمه ایران ، بیمه عبارت است از قراردادی که به موجب آن یک طرف (بیمه گر) تعهد می‌کند در ازای پرداخت وجه یا وجوهی از طرف دیگر (بیمه گذار) در صورت وقوع یا بروز حادثه خسارت وارده بر او را جبران نموده یا وجه معینی را بپردازد. متعهد را بیمه گر، طرف تعهد را بیمه‌گذار و وجهی را که بیمه‌گذار به بیمه‌گر می‌پردازد حق بیمه و آنچه را که بیمه می‌شود موضوع بیمه نامن می‌گویند (دانشنامه بیمه، ۷:۱۳۹۳).

نوشته های مشابه

تعریف مالیات
تعریف مالیات
  • 1404 بازدید
  • ثبت دیدگاه

      • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
      • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
      • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

    برو بالا